У 2011 годзе нарэшце ўсе залы Нясвіжскага замка адчыняць для турыстаў. Гэта значыць, для нас з вамі. А што мы там пабачым? Гэта залежыць і ад нас таксама. Кіраўніцтва нясвіжскага запаведніка звяртаецца да народа з просьбай дапамагчы сабраць аўтэнтычныя прадметы мастацтва.
Засталіся толькі люстры...

Для аздаблення старажытных палацаў - гомельскага, мірскага, пружанскага, гродзенскага - музейныя супрацоўнікі гадамі збіраюць прадметы інтэр’ера. Асабліва ж тут рады мецэнатам. Бо на набыццё адной шафы або карціны XVIII стагоддзя можа пайсці ўвесь гадавы бюджэт музея. Падарункі ў музеях прымаюць між тым не за дзякуй. Да шчодрых гасцей ставяцца з асаблівым піетэтам. Імя таго, хто зрабіў прэзент, будзе навечна прапісана ў выставачнай зале побач з ахвяраванай дабрадзеем рэччу. Вось толькі мецэнаты, гатовыя дарыць культурным установам сапраўды дарагія і рарытэтныя рэчы, - надта рэдка з’яўляюцца на гарызонце.

Судьба площадки у здания Белорусского государственного музея истории Великой Отечественной войны не решена. Об этом сообщил сегодня во время online конференции на сайте БЕЛТА заместитель министра культуры Беларуси Владимир Гридюшко.

"Что касается старой площадки, то пока решения, что будет находиться рядом со зданием музея истории ВОВ, не принято", - сказал он.

Владимир Гридюшко обратил внимание на то, что здания облисполкома, Дворца культуры профсоюзов и Белтелекома по своему внешнему облику и архитектурному исполнению не увязываются со зданием музея истории Великой Отечественной войны. Здание не только не гармонирует с архитектурным обликом площади, но и изначально не было приспособлено под музей истории ВОВ. В то же время, по его словам, "никто никому не собирается его продавать". Что будет со зданием в будущем: будет ли оно снесено, либо же отреставрировано - пока неизвестно.

Управление по охране историко-культурного наследия и реставрации Министерства культуры утвердило эскизный проект реконструкции здания Национального академического театра имени Янки Купалы, сообщила БелаПАН научный руководитель объекта Людмила Иванова.

По ее словам, реконструкция позволит убрать все пристройки к зданию и восстановить аутентичный облик его двух фасадов — главного и бокового, обращенного к зданию Администрации президента Беларуси.

В тыльно-боковой части здания появится новая пристройка с тремя подземными и пятью наземными этажами с мансардами. В прямоугольной в плане пристройке с двумя выступающими ризалитами, стилизованной под XIX век, разместятся репетиционные залы, гримерные, административные помещения и склады для декораций.

Брестская крепость будет претендовать на включение в Список всемирного наследия ЮНЕСКО. Об этом сообщил заместитель министра культуры Беларуси Владимир Гридюшко сегодня во время online конференции на сайте БЕЛТА.

"Только речь идет не о самой Брестской крепости как таковой, а о комплексе фортификационных сооружений Бреста и Брестского района. Частично захватывается и территория Польши", - уточнил замминистра. То есть это рассматривается как трансграничный проект, добавил он.

БЕЛТА

Паводле www.tut.by

Смотрители усадьбы Огинского ищут пять миллиардов рублей на восстановление умирающих владений известного композитора. Место, где родился знаменитый полонез "Прощание с Родиной", сейчас находится в аварийном состоянии. При этом местные власти не могут определиться, кто заплатит за ремонт.

В нескольких километрах от Сморгони есть Залесье. По своей значимости это местечко может сравниться с Ясной Поляной Толстого, Михайловским Пушкина или Карабихой Некрасова. В Залесье были написаны великолепные мелодии, в том числе и знаменитый полонез "Прощание с Родиной" Михаила Клеофаса Огинского. Этот выдающийся композитор и политический деятель в 1802 году вместе со своей молодой итальянской женой приехал под Сморгонь из эмиграции (в которую отправился после восстания Тадеуша Костюшки), построил здесь усадьбу и заложил прекрасный парк.

Сталіца Беларусі Мінск – адзін з самых старажытных еўрапейскіх гарадоў. Напярэдадні Міжнароднага дня помнікаў і гістарычных мясцін, што адзначаецца 18 красавіка, «Салідарнасць» з дапамогай гісторыка Уладзіміра Дзянісава палічыла найстарэйшыя будынкі сталіцы. .

Аўтар шматлікіх навуковых і краязнаўчых публікацый, прысвечаных мінуламу Мінска Уладзімір Дзянісаў адзначае, што, на жаль, у горадзе з тысячагадовай гісторыяй старажытных помнікаў архітэктуры засталося нешмат. У асноўным гэта камяніцы і сакральныя будынкі, якія змешчаны на тэрыторыі Ракаўскага і Траецкага прадмесцяў, а таксама Верхняга гораду, які пачаў фарміравацца ў другой палове XVI стагоддзя пасля вялікага пажара – да гэтага горад быў фактычна ўвесь драўляны, і менавіта на гэтым месцы паўсталі першыя мінскія камяніцы.

Самым старажытным будынкам Мінска мог бы стаць праваслаўны храм XI-XII стагоддзя. Яго падмуркі захаваліся да сёння і знаходзяцца зараз пад зямлёй на тэрыторыі Мінскага замчышча (раён плошчы 8 сакавіка). З тых жа будынкаў, што мы можам пабачыць, самымі старажытнымі з’яўляюцца:

1. Свята-Петра-Паўлаўская царква

Лічыцца, што Петрапаўлаўская царква на Нямізе была заснавана ў 1612 годзе, але некаторыя даследчыкі гэтую дату ставяць пад сумнеў. Тым не менш, большасць гісторыкаў схіляюцца да таго, што гэты будынак быў узведзены ў першай палове XVII стагоддзя. У савецкія часы тут месціўся архіў, у 1991-м богаслужэнні ў царкве былі адноўленыя.